درویش تنها

توو رفتی و نفهمیدی نگاه اخرینم را

نفسهایت جوابی شد سلام واپسینم را

شتابان رفتی از پیشم بدون یک خداحافظ

دوباره بی خبر بردی دل و آیین و دینم را

دلم می خواهد ، آری سبز باشم مثل دستانت

ولی بی تو نمی گیرد بهاری سرزمینم را

دراین وادی که چشمانم حضورت را طلب می کرد

چرا دلگیر کردی چشم پاک نازنینم را

مرا تنها رها کردی خدا پشت و پناهت باد

که سرسختانه بشکستی دل با خون عجینم را

                             درویش